Dinah Keizer werd geboren als Rooselaar op 9 oktober 1875 in Amsterdam.
Ze trouwde met Samuel Keizer, met wie ze zes kinderen kreeg: vier dochters, Stella, Frederika, beter bekend als Sophie, en Margie en Janie, en twee zonen, Nathan en Philip.
Het gezin emigreerde vóór de Eerste Wereldoorlog naar Londen. Verschillende kinderen werden daar geboren. In 1923 keerden ze terug naar Amsterdam, behalve Nathan, die zich in Londen vestigde.
Samuel Keizer was eigenaar van een bedrijf dat gespecialiseerd was in het ontwerpen van lederwaren. Hij runde twee winkels in Amsterdam, waarvan hij de eerste samen met zijn schoonzoon Meijer Waterman, de echtgenoot van Sophie, runde en de tweede delegeerde aan zijn schoonzoon Maurits Waterman, de echtgenoot van Stella.
Deze fabriek werd in de zomer van 1941 geariseerd; de familie werd er nog steeds geraadpleegd, maar haar bezittingen werden haar ontnomen.
Eind september 1942 werd het gezin gearresteerd en geïnterneerd in kamp Westerbork.
Een kennis van Sophie zorgde ervoor dat hun namen niet op de deportatielijsten verschenen door documenten te vervalsen. Ze werden vrijgelaten en keerden terug naar huis.
In februari 1943 werden ze opnieuw gearresteerd en geïnterneerd in de Hollandse schouwburg in Amsterdam. Samuel wist hen vrij te krijgen dankzij documenten die hij had gekocht, waardoor ze een beschermde status kregen.
In september 1943 werden ze allemaal opnieuw gearresteerd en geïnterneerd in kamp Westerbork.
Het grootste deel van het gezin had Engelse identiteitspapieren en werd daarom gedeporteerd naar kamp Vittel in de Vogezen in Frankrijk.
Stella en Maurits Waterman werden gedeporteerd naar kamp Bergen-Belsen, waar Maurits overleed.
Kamp Vittel werd op 12 september 1944 door de Amerikanen bevrijd.
Het gezin zocht zijn toevlucht in La Bourboule (Puy-de-Dôme) en ontving hulp van het Rode Kruis.
Toen ze op 27 juni 1945 terugkeerden naar Amsterdam, raakten ze dakloos en ontdekten ze dat de overgrote meerderheid van Meijers familieleden en hun vrienden vermoord waren.
Uiteindelijk kreeg het gezin hun bedrijf en appartementen terug. Ze kregen hulp van Nathan, die bij de RAF zat.
In 1947 emigreerden twee van Samuels dochters naar de Verenigde Staten. Later voegde de rest van de familie zich bij hen.
Bron https://ressources.memorialdelashoah.org/notice.php?q=identifiant_origine:(FRMEMSH0408900N489770)
